قیل و قال قلمم قافیه را حیران کرد
قافیه تنگ چو آمد ، قلمم عصیان کرد
فارغ از بیت و غزل جمله خود را بنوشت
همه آن بیت و غزل های مرا ویران کرد
(( اشک در چشمانم حلقه زد و هرآنچه پیش رویم بود ، غرق در آب شد ))
+
نوشته شده در چهارشنبه شانزدهم خرداد 1386ساعت 6:30 بعد از ظهر  توسط حبیب
|